Artikelen door denieuweattitude

Draaien als een tierelier

Ton Roos. Draaiorgelartiest. Al 40 jaar irriteer ik mij aan zijn gedraai. Wat een pokkeherrie. En dat centenbakkie. Verschrikkelijk. Gauw doorlopen. Hij heeft trouwens een broer. Twee druppels water. Als je pech hebt dan kom je ze allebei tegen. Als een soort draaideurorgel. Plaats van terreur is doorgaans een zaterdag. In casu deze: met zoon […]

Alles uit de kast

Kleine stapjes. Alles uit de kast halen. Maarten is thuis. Een eigen kantoor. Nou ja, eigen. Ik deel hem met Patrick Hartog. En met Sam. Sammy is de hond van Patrick. Nou ja, van Patrick. Sam is een hond. Sam blaft heel veel. Bij iedere passant gaat zij aan. Sam is beschadigd. Net als ik. […]

Magneetvissen

Moos en Morris Tom en Maarten Vaders. Zoons. Vrienden. Tom heeft een bakbrommer gebouwd. En een kampervrachtwagen. Gave dingen. Vind ik dan. Samen bouwen is aan. Wij spelen samen. Wij bouwen shit samen. Daardoor leren onze boys samen spelen. DIY mentaliteit. Samen bouwen. Robots van karton en tape. Een parachute van een vuilniszak en tape. […]

In de sloot

Daar zijn we weer. Prachtig weer. Lekker op de volkstuin. Beetje rommelen. Over de heg lullen met de buren. Bakkie hier. Schroefje daar. Muziekje erbij. Veel hiphop. Echte hiphop hè. Niet die rommel van tegenwoordig. Mijn Makita gear naar pappie Thomas. Die bouwt een hekje om de sloot heen voor de kinderen. Samen met de buurman. De […]

Soms is het leven even niet maakbaar

Als coach en trainer luister ik podcasts en bezoek ik seminars. Dit geeft mij inspiratie als mens en als professional. Wat mij opvalt is dat er een “golf” aan millennials is die spreken over de maakbaarheid van het leven. Millennials met goedlopende internetbedrijvendingetjes. Die reizen om zichzelf te vinden. Vaak met zonder kinderen. Die claimen […]

Een mindset uit duizenden

Zo nu en dan -iets te vaak, okay- lees ik voetbalzone.nl voor het slapen gaan. Het is mijn guilty pleasure. Voetbalzone staat bol van de advertenties De journalistieke waard is nihil. Maar af en toe staat er iets heel tofs op. Dani Alves, voormalig rechtsback van Barcelona. Voor de mensen die niet hebben gevoetbald. De […]

Trots zijn is de mooiste prijs die er is

Op woensdagochtend ga ik peuterzwemmen met zoon Moos. Wij zwemmen in zwembad West. Met allemaal peuters, papa’s en mama’s. Gek is dat: ik weet hoe de kinderen heten en ik praat met hun ouders. Maar hoe die ouders heten, geen idee. Je gaat het na een paar weken ook niet meer vragen. Toch maar eens doen […]

Once Upon A Time

Dit weekend de nieuwe Quentin Tarantino in de bioscoop gezien: Once upon a time in Hollywood. Met mijn broer en twee maten. Eerst afhalen bij mijn favoriete Surinamer. Cola en chips erbij. We gingen er eens goed voor zitten. Vanaf minuut 1 zat ik in het verhaal. 160 minuten lang meegezogen in het Hollywood van […]

Een volkstuin

In de zomer zit ik “op de tuin”. Een volkstuin. Die kreeg ik gratis bij mijn vriendin 13 jaar geleden. Toen met mannen met vale tattoos, shag, halve liters, tuinkabouters en zwarte aarde (geen onkruid) en vrouwen met een zwaardere stem dan ik. Tegenwoordig aangevuld met baarden, bio, bakfietsen, Lente, Sterre en Wolf. Allemaal goed. […]

Hazelnoten

Zoon Moos zegt het nogal stellig: Hazelnoten. Hazelnoten. Hazelnoten. We zoeken samen hazelnoten. Hij op zijn stepfiets. Ik met de benenwagen. Op zoek naar hazelnoten. Om te kraken. Wij kraken ze. Ik dus vooral. Kraken. Met zijn houten hamer. Op een boomstronk. Ik leg het Moos uit: Eerst zachtjes tikken. Niet te zacht. Maar ook […]